Het is weer gebeurd.. ik ga weg uit Almere. Na twee jaar daar part-time gewoond te hebben, mag ik weer terug naar Genemuiden. Ik zeg part-time, want zodra ik vrije tijd had ging ik weer naar Genemuiden.
Ik heb het ook nooit 'mijn huis' genoemd, mijn huis is altijd nog het huis van m'n ouders. En dat blijft voorlopig ook zo.. financieel is het aantrekkelijk en het heeft ook wel zo z'n voordelen. Je wordt er verwend en hoeft niet alles zelf meer schoon te maken. Toch kom ik er nu langzaam achter dat het ook z'n nadelen heeft dat ik niet meer op mezelf ben, ik moet weer verantwoording af gaan leggen, ik moet eten wat de pot schaft en ik moet de afstandsbediening delen!
Ik moet er nog even allemaal aan wennen, maar dat komt wel goed.
maandag 23 augustus 2010
zaterdag 24 april 2010
Geluksmomentjes
Wachten totdat je gelukkig bent.. Zet dat maar uit je hoofd. Je zult toch echt zelf iets moeten ondernemen. Niets gaat vanzelf, misschien een enkele keer als je geluk hebt. Maar om daar nou op te blijven wachten.
Soms kun je gelukkig worden van de kleinste dingetjes, een lekker muzieknummertje, het mooie weer, een lekker glas rosé. Of zoals een 75-jarige vrouw bij mij in de kledingwinkel haarzelf verwende met een nieuw stelletje, met de reden 'zolang niemand anders mij verwend, blijf ik hetzelf maar doen'. Deze mevrouw zag er voor haar leeftijd topfit uit, persoonlijk zou ik haar eind vijftig hebben geschat. Ze vertelde dat cremepjes, sportoefeningen, gezond eten en natuurlijk af en toe flink zondigen haar dit uiterlijk hadden gebracht (en natuurlijk een beetje Moeder Natuur dacht ik eraan toe). Ze zei tegen me dat je weinig nodig bent om gelukkig te zijn: probeer gelukkig te zijn met jezelf en zorg dat je een leuke groep mensen om je heen hebt, dan kom je het verst.
Soms kun je gelukkig worden van de kleinste dingetjes, een lekker muzieknummertje, het mooie weer, een lekker glas rosé. Of zoals een 75-jarige vrouw bij mij in de kledingwinkel haarzelf verwende met een nieuw stelletje, met de reden 'zolang niemand anders mij verwend, blijf ik hetzelf maar doen'. Deze mevrouw zag er voor haar leeftijd topfit uit, persoonlijk zou ik haar eind vijftig hebben geschat. Ze vertelde dat cremepjes, sportoefeningen, gezond eten en natuurlijk af en toe flink zondigen haar dit uiterlijk hadden gebracht (en natuurlijk een beetje Moeder Natuur dacht ik eraan toe). Ze zei tegen me dat je weinig nodig bent om gelukkig te zijn: probeer gelukkig te zijn met jezelf en zorg dat je een leuke groep mensen om je heen hebt, dan kom je het verst.
vrijdag 5 februari 2010
K-K-K-K-KOUD!
Koud, dat is het. We zijn het niet meer gewend. Oke, we zijn wel iets gewend: regen, wind tot stormachtig aan toe. Maar we weten niet met die sneeuw om te gaan. Je wordt wakker, je ziet de sneeuw liggen en je denkt in probleemvorm. Hoe moet dit, dat, zus en zo?
Ik ben ondertussen zover dat ik niet meer van de sneeuw houd. Met kerst vond ik het helemaal geweldig, het was weer tijd voor warme chocolademelk, wandelen door de sneeuw, gezellig met elkaar thuis zitten en het leukste waren de sneeuwballengevecht 's nachts vanuit de kroeg. Maar afgelopen weekend merkte ik dat ik behoorlijk chaggie werd toen het weer begon te sneeuwen. M'n billen hebben al heel wat moeten doorstaan door de gladheid, m'n laarzen zijn lang niet meer zo mooi door die &%^$^-sneeuw, school en werk waren niet meer te bereiken door storingen bij de NS, voetbal ligt al twee-en-een-halve-maand stil, en in de auto rijden durfde ik al sinds december niet meer met sneeuw toen ik opeens overdwars op de weg kwam te staan!
Wat hebben we het toch ook moeilijk he ;)
Ik ben ondertussen zover dat ik niet meer van de sneeuw houd. Met kerst vond ik het helemaal geweldig, het was weer tijd voor warme chocolademelk, wandelen door de sneeuw, gezellig met elkaar thuis zitten en het leukste waren de sneeuwballengevecht 's nachts vanuit de kroeg. Maar afgelopen weekend merkte ik dat ik behoorlijk chaggie werd toen het weer begon te sneeuwen. M'n billen hebben al heel wat moeten doorstaan door de gladheid, m'n laarzen zijn lang niet meer zo mooi door die &%^$^-sneeuw, school en werk waren niet meer te bereiken door storingen bij de NS, voetbal ligt al twee-en-een-halve-maand stil, en in de auto rijden durfde ik al sinds december niet meer met sneeuw toen ik opeens overdwars op de weg kwam te staan!
Wat hebben we het toch ook moeilijk he ;)
vrijdag 18 december 2009
'Ontvrienden'
'Ontvrienden' is uitgekozen tot het woord van 2009. Wie had dat gedacht toen sociale netwerksites nog niet bestonden. Volgens trendwatchers zijn mensen netwerkmoe en willen ze af van vage contacten. Ik herken het!
Toen ik mijn Hyves aanmaakte, februari '05, deed ik wedstrijdjes met klasgenoten wie de meeste hyves-vriendjes had. Een vriendenaantal van minder dan 30 stond natuurlijk niet echt cool, dus zoveel mogelijk vrienden maken was ongeveer mijn dagtaak. Personen die je een keer gezien had, toevoegen maar. Ook uploade ik al mijn nieuwe foto's zo snel mogelijk en wou mijn leeftijd, woonplaats, emailadres, interesses, merken, lievelingseten, en zo maar door aan iedereen laten zien. Ik gaf me bloot. Iedereen mocht weten wie Maria was en waar zij zich mee bezig hield. De www's werden elke dag vernieuwd, ik gaf ik mijn profiel een leuk kleurtje en ik krabbelde lekker door. Zodat het gezellig was om op mijn profiel te kijken. Dit heeft geleid tot meer dan 400 hyves-vriendjes!
Nu, bijna vijf jaar verder, is er iets veranderd. Ik ben een stuk voorzichtiger geworden, mijn profiel is aangepast naar wat ik vind dat andere mensen van mij mogen zien. Ik wil helemaal niet dat iedereen vanalles over mij weet. Mijn problemen, als ik die heb, hoeft niet iedereen te lezen in een krabbel aan een vriendin. Mijn privéleven blijft mijn privéleven en krabbels hou ik algemeen en de gemiddelde krabbel die van mij afkomstig is heeft weinig inhoud.
De mensen die ik in de afgelopen vijf jaar heb leren kennen en waarmee ik dus ook hyves-vriendjes ben geworden spreek ik eigenlijk helemaal niet zo vaak. Tegen zeker driekwart van hen zeg ik op z'n minst 'hoi'... als ik ze al tegen kom.
Ik ben daarom ook maar gaan 'ontvrienden'. Bij mensen waarbij ik denk 'hmm, wie was dat ook alweer?' die verwijder ik. Hup uit mijn netwerk! Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, het kost je ongeveer tien muisklikken (veel!). Dat doet Hyves natuurlijk niet voor niets. Dus na 10 mensen te verwijderen ben ik ook weer gestopt, dat kostte me al een half uur. Maar, als ik soms een hmm-wie-was-dat-ook-alweer-hyves-vriendje tegen kom, klik ik wel even tien keer.
En geef toe.. het is ook wel leuk om bij mensen op hun profiel rond te neuzen dus ik ga niet door met verwijderen totdat ik alleen nog mijn 20 echte echte vrienden of familie over hou. Puur uit nieuwsgierigheid, of aardiger gezegd: uit belangstelling :).
Hier nog een leuk filmpje van Burger King, zij riepen Facebook members op om 10 vrienden te verwijderen in ruil voor een Whopper!
Toen ik mijn Hyves aanmaakte, februari '05, deed ik wedstrijdjes met klasgenoten wie de meeste hyves-vriendjes had. Een vriendenaantal van minder dan 30 stond natuurlijk niet echt cool, dus zoveel mogelijk vrienden maken was ongeveer mijn dagtaak. Personen die je een keer gezien had, toevoegen maar. Ook uploade ik al mijn nieuwe foto's zo snel mogelijk en wou mijn leeftijd, woonplaats, emailadres, interesses, merken, lievelingseten, en zo maar door aan iedereen laten zien. Ik gaf me bloot. Iedereen mocht weten wie Maria was en waar zij zich mee bezig hield. De www's werden elke dag vernieuwd, ik gaf ik mijn profiel een leuk kleurtje en ik krabbelde lekker door. Zodat het gezellig was om op mijn profiel te kijken. Dit heeft geleid tot meer dan 400 hyves-vriendjes!
Nu, bijna vijf jaar verder, is er iets veranderd. Ik ben een stuk voorzichtiger geworden, mijn profiel is aangepast naar wat ik vind dat andere mensen van mij mogen zien. Ik wil helemaal niet dat iedereen vanalles over mij weet. Mijn problemen, als ik die heb, hoeft niet iedereen te lezen in een krabbel aan een vriendin. Mijn privéleven blijft mijn privéleven en krabbels hou ik algemeen en de gemiddelde krabbel die van mij afkomstig is heeft weinig inhoud.
De mensen die ik in de afgelopen vijf jaar heb leren kennen en waarmee ik dus ook hyves-vriendjes ben geworden spreek ik eigenlijk helemaal niet zo vaak. Tegen zeker driekwart van hen zeg ik op z'n minst 'hoi'... als ik ze al tegen kom.
Ik ben daarom ook maar gaan 'ontvrienden'. Bij mensen waarbij ik denk 'hmm, wie was dat ook alweer?' die verwijder ik. Hup uit mijn netwerk! Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, het kost je ongeveer tien muisklikken (veel!). Dat doet Hyves natuurlijk niet voor niets. Dus na 10 mensen te verwijderen ben ik ook weer gestopt, dat kostte me al een half uur. Maar, als ik soms een hmm-wie-was-dat-ook-alweer-hyves-vriendje tegen kom, klik ik wel even tien keer.
En geef toe.. het is ook wel leuk om bij mensen op hun profiel rond te neuzen dus ik ga niet door met verwijderen totdat ik alleen nog mijn 20 echte echte vrienden of familie over hou. Puur uit nieuwsgierigheid, of aardiger gezegd: uit belangstelling :).
Hier nog een leuk filmpje van Burger King, zij riepen Facebook members op om 10 vrienden te verwijderen in ruil voor een Whopper!
dinsdag 1 december 2009
December: de maand van oneindig veel excuses
Als er één maand is waarin je alle excuses van de wereld kunt gebruiken, dan is het december wel. In deze maand mag je nog volop genieten van je slechte gewoontes, want de goede voornemens gaan toch pas op 1 januari in.
Dus:
Rook je rot! Stoppen kan in januari ook.
Je mag je vol eten in de pepernoten, chocoladeletters, taai taai etc. omdat het maar één keer in het jaar Sinterklaas is. Nadat je je vol hebt gestopt met al deze zoetigheid kun je eigenlijk niet minderen bij het kerstdiner, want deze maand heb je toch al gezondigd en het is zo ongezellig voor je familie om alleen sla te eten. Ze hebben er ook zo hun best op gedaan. Dat lijnen komt in januari wel.
Ook mag je al je geld uitgeven aan leuke kadootjes.. een leuke outfit voor kerst bv, want het is toch leuk om iemand en vooral je zelf blij te maken?! Dat sparen komt in januari wel.
Waarom zou je in december gaan lijnen, je weet toch al dat je het niet vol kunt houden met al die feestjes. Januari is daar een veel betere maand voor.
Nou.. dit werkt therapeutisch. Nu mezelf eerst maar eens verwennen met een paar nieuwe Uggs :).
Dus:
Rook je rot! Stoppen kan in januari ook.
Je mag je vol eten in de pepernoten, chocoladeletters, taai taai etc. omdat het maar één keer in het jaar Sinterklaas is. Nadat je je vol hebt gestopt met al deze zoetigheid kun je eigenlijk niet minderen bij het kerstdiner, want deze maand heb je toch al gezondigd en het is zo ongezellig voor je familie om alleen sla te eten. Ze hebben er ook zo hun best op gedaan. Dat lijnen komt in januari wel.
Ook mag je al je geld uitgeven aan leuke kadootjes.. een leuke outfit voor kerst bv, want het is toch leuk om iemand en vooral je zelf blij te maken?! Dat sparen komt in januari wel.
Waarom zou je in december gaan lijnen, je weet toch al dat je het niet vol kunt houden met al die feestjes. Januari is daar een veel betere maand voor.
Nou.. dit werkt therapeutisch. Nu mezelf eerst maar eens verwennen met een paar nieuwe Uggs :).
vrijdag 20 november 2009
M'n mobiele telefoon en ik
Hoe afhankelijk kun je zijn van je telefoon?
Daar kwam ik achter toen ik het volgende las op nu.nl: ''Het telecombedrijf Vodafone heeft een technisch mankement aan een van de vier poorten die het mobiele verkeer regelen'. Hoe a-technisch ik dan ook ben ingesteld, hieruit kon ik nog wel opmaken dat dat de reden was dat ik opeens niet meer naar m'n moeder kon bellen. Ik stond namelijk net op het punt om een jas te kopen bij de H&M. Ik twijfelde en had haar advies nodig. Dat was het eerste 'probleem' waar ik tegen aan liep. Later op de middag had ik op 1 seconde na, flauw!, de trein gemist. Ik zou samen gaan treinen met een treinvriendinnetje en die kon ik nu niet op de hoogte brengen. Aah, straks denkt ze dat ik haar heb laten zitten, dacht ik nog. Ondertussen verwachtte ik die dag op een telefoontje/smsje van m'n werk over m'n werktijden. En het laatste waar ik tegen aan liep, want ik was al heeeeel dicht in de buurt van onze huistelefoon en dus communicatie, was dat m'n broertje me vaak ophaalt vanaf de bus en daarvoor moet ik hem bellen. Dus dat betekende lopen vanaf de bus naar huis, niet dat dat zo'n eind is maar met de STORM van afgelopen woensdag was dat niet fijn.
Wat een drama! Nou ja, ik hou gewoon van overdrijven.
Daar kwam ik achter toen ik het volgende las op nu.nl: ''Het telecombedrijf Vodafone heeft een technisch mankement aan een van de vier poorten die het mobiele verkeer regelen'. Hoe a-technisch ik dan ook ben ingesteld, hieruit kon ik nog wel opmaken dat dat de reden was dat ik opeens niet meer naar m'n moeder kon bellen. Ik stond namelijk net op het punt om een jas te kopen bij de H&M. Ik twijfelde en had haar advies nodig. Dat was het eerste 'probleem' waar ik tegen aan liep. Later op de middag had ik op 1 seconde na, flauw!, de trein gemist. Ik zou samen gaan treinen met een treinvriendinnetje en die kon ik nu niet op de hoogte brengen. Aah, straks denkt ze dat ik haar heb laten zitten, dacht ik nog. Ondertussen verwachtte ik die dag op een telefoontje/smsje van m'n werk over m'n werktijden. En het laatste waar ik tegen aan liep, want ik was al heeeeel dicht in de buurt van onze huistelefoon en dus communicatie, was dat m'n broertje me vaak ophaalt vanaf de bus en daarvoor moet ik hem bellen. Dus dat betekende lopen vanaf de bus naar huis, niet dat dat zo'n eind is maar met de STORM van afgelopen woensdag was dat niet fijn.
Wat een drama! Nou ja, ik hou gewoon van overdrijven.
zondag 15 november 2009
Actie, actie, actie voor de twintigers
Gisteravond een boeiend gesprek gehad met vriendinnen waarin ik me het volgende realiseerde: opleiding, carriere, een vent zoeken, trouwen/samenwonen, eigen huis en misschien wel kids.. het 'moet' allemaal gebeuren tussen je 20e en 30e jaren. Zooooveel te doen in deze 10 jaar! Nu druk ik het nogal zwart/wit uit, maar in het kort komt het hier wel op neer.
Gemiddeld hebben vrouwen hun opleiding afgerond rond hun 22/23e jaar. Ze zijn het meest vruchtbaar tot hun 30e. Dus in 7 jaar 'moet' je carriere maken, moeilijke grote mensen beslissingen nemen. Je vormt de basis voor de rest van je leven. Serious business, flink aanpoten.
De eerste 20 jaren heb ik gehad en ik moet zeggen, ze zijn voorbij gevlogen! Heerlijke luie jaartjes gehad eigenlijk. Ondertussen een leuke vriendenkring opgebouwd en een beginnetje gemaakt met toekomstplannen. Ik zit nu ongeveer op een kwart van m'n leven dus heb nog een lange weg te gaan. Waar ik zin in heb.
Er staat me nog wat te doen de komende 10 jaar!
Gemiddeld hebben vrouwen hun opleiding afgerond rond hun 22/23e jaar. Ze zijn het meest vruchtbaar tot hun 30e. Dus in 7 jaar 'moet' je carriere maken, moeilijke grote mensen beslissingen nemen. Je vormt de basis voor de rest van je leven. Serious business, flink aanpoten.
De eerste 20 jaren heb ik gehad en ik moet zeggen, ze zijn voorbij gevlogen! Heerlijke luie jaartjes gehad eigenlijk. Ondertussen een leuke vriendenkring opgebouwd en een beginnetje gemaakt met toekomstplannen. Ik zit nu ongeveer op een kwart van m'n leven dus heb nog een lange weg te gaan. Waar ik zin in heb.
Er staat me nog wat te doen de komende 10 jaar!
donderdag 22 oktober 2009
Plankoningin
Mag ik u voorstellen aan de plankoningin. Zij heeft de eigenschap, u raadt het al, om heel goed te kunnen plannen. Ziet tussen alle bomen het bos nog en blijft in welke situatie dan ook kalm. Wanneer zij meerdere taken krijgt, kijkt zij gewoon even in de toekomst en maakt in haar hoofd de planning. Zij komt nooit een dubbele afspraak tegen of een chaotische of krappe agenda. Zij behoud het overzicht en staat altijd op de afgesproken tijd klaar. Vrienden, werk/studie of hobby niets komt tekort.
Pfff, hier kan ik nog wat van leren! Op dit moment wil ik alles wel tegelijk en kom tijd te kort!
Pfff, hier kan ik nog wat van leren! Op dit moment wil ik alles wel tegelijk en kom tijd te kort!
woensdag 30 september 2009
dinsdag 29 september 2009
SALE SALE SALE
SALE, I LOVE THAT WORD!
Het geeft mij altijd een heerlijk gevoel om iets in de sale te kopen, daar hou ik een fijne herinnering aan. Niet het idee dat ik weer een rib uit mn lijf moet missen of veel te veel uur heb moeten werken voor een uitgave. En wat ook leuk is.. je komt iemand tegen met dezelfde broek, jij met een vette korting, diegene voor de volle prijs - I'm sorry -.
Sommige mensen hebben er een hekel aan om tussen een uitverkooprek te moeten zoeken en dat begrijp ik ook wel. Juist dat rek is altijd een grote chaos. Zelf werk ik in een kledingwinkel en daar zorg ik er meer voor dat een tafel zonder korting er netjes bij ligt dan eentje met korting. Tsja, omzet omzet, ktjing ktjing ;).
Met het oog op de financiele crisis raad ik toch iedereen aan om in de uitverkoop te kopen. Ik heb alweer mijn 2e winterjas in het vizier, maar wacht nog ff lekker.. Hopen dat het er dan nog hangt natuurlijk.
Het geeft mij altijd een heerlijk gevoel om iets in de sale te kopen, daar hou ik een fijne herinnering aan. Niet het idee dat ik weer een rib uit mn lijf moet missen of veel te veel uur heb moeten werken voor een uitgave. En wat ook leuk is.. je komt iemand tegen met dezelfde broek, jij met een vette korting, diegene voor de volle prijs - I'm sorry -.
Sommige mensen hebben er een hekel aan om tussen een uitverkooprek te moeten zoeken en dat begrijp ik ook wel. Juist dat rek is altijd een grote chaos. Zelf werk ik in een kledingwinkel en daar zorg ik er meer voor dat een tafel zonder korting er netjes bij ligt dan eentje met korting. Tsja, omzet omzet, ktjing ktjing ;).
Met het oog op de financiele crisis raad ik toch iedereen aan om in de uitverkoop te kopen. Ik heb alweer mijn 2e winterjas in het vizier, maar wacht nog ff lekker.. Hopen dat het er dan nog hangt natuurlijk.
donderdag 10 september 2009
Oorlogsfilm meets spaghettiwestern
Ik ben niet snel onder de indruk van een film. Alleen de goede blijven hangen. Vorige week een fantastische film gezien van Quenten Tarantino: Inglourious Bastards. Een dikke vette aanrader. Humor, oorlog, spanning gemengd in een leuke verhaallijn. Acht Joods-amerikaanse soldaten gaan tijdens de tweede wereldoorlog in het door de Nazi's bezette Frankrijk Nazi's doden en scalperen- yagh! -. Hierom heen speelt een verhaal van een gevlucht joods meisje wiens familie is vermoord. Brad Pitt speelt het heel goed. Hij is natuurlijk altijd leuk om naar te kijken, zelfs wanneer hij een platte amerikaanse soldaat met enorme kaak en met snor speelt. Het ene moment zat ik met mijn handen voor m’n ogen – ik zag natuurlijk nog wel wat door de spleetjes tussen m'n vingers – en het andere moment was het lachen! De sfeer in de bioscoop was ook heel goed, de hele zaal zat vol! Als ie uit is op dvd ga ik ‘m zeker nog een keer kijken!
Waarom is stil zitten zo moeilijk geworden?
Iedereen is maar druk, overvolle agenda’s, drukbezet sociale leventjes, een hobby die veel tijd in beslag neemt en ook niet onbelangrijk is een gevulde portemonnee dus naast al deze dingen moet er ook nog gewerkt worden. En wanneer we dan eindelijk vrije tijd hebben kunnen we niet stil zitten.
Nu praat ik eigenlijk voor mezelf. Zelf kijk ik altijd enorm uit naar mijn vrije tijd: een ochtend om uit te slapen, een middag zonder plannen. Toch zijn deze momenten het snelst voorbij. Wanneer ik dan stil zit ga ik denken: mijn kamer is nog een rotzooitje, het is alweer een tijdje geleden dat ik bij oma geweest ben, ik kan deze tijd eigenlijk beter aan school besteden, m’n blog moet ik beter bij gaan houden, m’n zomerkleding moet nog uit m’n kast.. en dus komt het erop neer dat ik 10 minuutjes heb stilgezeten en ik mezelf alweer een schuldgevoel aan heb gedacht en begin aan de dingen die ik ‘eigenlijk’ nog moet doen. Hmm, vroeger kon ik mijn vrije tijd nog heerlijk indelen met echt niks doen. Ik ben er gewoon niet goed meer in! :(
Nu praat ik eigenlijk voor mezelf. Zelf kijk ik altijd enorm uit naar mijn vrije tijd: een ochtend om uit te slapen, een middag zonder plannen. Toch zijn deze momenten het snelst voorbij. Wanneer ik dan stil zit ga ik denken: mijn kamer is nog een rotzooitje, het is alweer een tijdje geleden dat ik bij oma geweest ben, ik kan deze tijd eigenlijk beter aan school besteden, m’n blog moet ik beter bij gaan houden, m’n zomerkleding moet nog uit m’n kast.. en dus komt het erop neer dat ik 10 minuutjes heb stilgezeten en ik mezelf alweer een schuldgevoel aan heb gedacht en begin aan de dingen die ik ‘eigenlijk’ nog moet doen. Hmm, vroeger kon ik mijn vrije tijd nog heerlijk indelen met echt niks doen. Ik ben er gewoon niet goed meer in! :(
maandag 17 augustus 2009
Overvolle koffer
Volgens mij kent iedere vrouw het probleem wel.. Althans ik kan niet geloven dat ik de enige vrouw ben. En zelfs sommige mannen krijgen er mee te maken.
Je hebt een vakantie geboekt waar je enorm naar uit kijkt en omdat de winkels overvol hangen met leuke zomerkleren - en je nog niets in je kast hebt hangen - koop je nog snel even wat nieuwe outfitjes. Een dag voor je vakantie pak je je koffer in en kom je erachter dat je koffer te klein is (lees: hoeveel kleren je wel niet hebt). Natuurlijk het ene kledingstuk leuker dan het andere dus begin je met een selectie te maken. De eerste selectie is niet zo heel moeilijk, maar omdat je maar 20 kilo mee mag nemen bij een vliegreis moet er nog een selectie gemaakt worden. Hmm, die wordt al lastiger. Ik luisterde naar de woorden van Dyanne Beekman en zei steeds tegen mezelf: 'Zorg voor een paar leuke basicitems, die zijn het belangrijkste en daarmee ben je maar een paar kledingstukken nodig'. Maar volgens mij heb ik er niet goed naar geluisterd, want toen ik eenmaal dacht dat alles in mijn koffer zat lukte het niet meer zo goed dicht. Ik heb erop gezeten, alles nog een x opnieuw uit- en ingepakt, er op gestampt en zelfs gevloekt. Dat domme, roze ding lukte met geen mogelijkheid dicht #!*&%! Hmm, misschien had ik toch wat teveel basicitems in mijn koffer gestopt. Dus een paar dingen eruit gehaald: zes t-shirtjes, twee jurkjes, één spijkerbroek, één extra badhanddoek, twee paar schoenen en nog wat troep. Nu kon het gemakkelijk dicht en had ik zelfs nog ruimte over. Voila, de koffer stond netjes op tijd voor vertrek klaar. Naja, het was nog wel haasten en vliegen eigenlijk. Ik had alles onder controle, totdat m'n zus en moeder nog ff m'n kamer langs gingen om te checken of ik niets vergeten was. Als gekken vlogen ze in mijn kledingkast en vroegen zich bij elk zomers kledingstuk af waarom ik dat niet mee nam, 'het staat je immers zooo mooi'! De twijfel sloeg bij mij weer toe en tot acht keer toe heb ik gezegd, oke oke stop het nog maar in mijn koffer. Toen kon dat roze ding dus weer niet dicht! Met het gewicht van mn moeder, zus en mij klikte het in het slotje. Na een korte discussie of dat roze ding nu niet te zwaar was waren we er over uit dat het wel ongeveer 20 kilo zou wegen en kon de vakantie beginnen!
Eenmaal op Schiphol bleek mijn koffer 28 kilo! Wat natuurlijk niet door de grote hoeveelheid kleding kwam, maar meer door al die flessen shampoo, zonnemelk, after-sun etc. - AHUM -Maarrr, ik was niets vergeten :).
Je hebt een vakantie geboekt waar je enorm naar uit kijkt en omdat de winkels overvol hangen met leuke zomerkleren - en je nog niets in je kast hebt hangen - koop je nog snel even wat nieuwe outfitjes. Een dag voor je vakantie pak je je koffer in en kom je erachter dat je koffer te klein is (lees: hoeveel kleren je wel niet hebt). Natuurlijk het ene kledingstuk leuker dan het andere dus begin je met een selectie te maken. De eerste selectie is niet zo heel moeilijk, maar omdat je maar 20 kilo mee mag nemen bij een vliegreis moet er nog een selectie gemaakt worden. Hmm, die wordt al lastiger. Ik luisterde naar de woorden van Dyanne Beekman en zei steeds tegen mezelf: 'Zorg voor een paar leuke basicitems, die zijn het belangrijkste en daarmee ben je maar een paar kledingstukken nodig'. Maar volgens mij heb ik er niet goed naar geluisterd, want toen ik eenmaal dacht dat alles in mijn koffer zat lukte het niet meer zo goed dicht. Ik heb erop gezeten, alles nog een x opnieuw uit- en ingepakt, er op gestampt en zelfs gevloekt. Dat domme, roze ding lukte met geen mogelijkheid dicht #!*&%! Hmm, misschien had ik toch wat teveel basicitems in mijn koffer gestopt. Dus een paar dingen eruit gehaald: zes t-shirtjes, twee jurkjes, één spijkerbroek, één extra badhanddoek, twee paar schoenen en nog wat troep. Nu kon het gemakkelijk dicht en had ik zelfs nog ruimte over. Voila, de koffer stond netjes op tijd voor vertrek klaar. Naja, het was nog wel haasten en vliegen eigenlijk. Ik had alles onder controle, totdat m'n zus en moeder nog ff m'n kamer langs gingen om te checken of ik niets vergeten was. Als gekken vlogen ze in mijn kledingkast en vroegen zich bij elk zomers kledingstuk af waarom ik dat niet mee nam, 'het staat je immers zooo mooi'! De twijfel sloeg bij mij weer toe en tot acht keer toe heb ik gezegd, oke oke stop het nog maar in mijn koffer. Toen kon dat roze ding dus weer niet dicht! Met het gewicht van mn moeder, zus en mij klikte het in het slotje. Na een korte discussie of dat roze ding nu niet te zwaar was waren we er over uit dat het wel ongeveer 20 kilo zou wegen en kon de vakantie beginnen!
Eenmaal op Schiphol bleek mijn koffer 28 kilo! Wat natuurlijk niet door de grote hoeveelheid kleding kwam, maar meer door al die flessen shampoo, zonnemelk, after-sun etc. - AHUM -Maarrr, ik was niets vergeten :).
zondag 21 juni 2009
Join the club
Het is zover, ik ben peettante! We hebben er even op moeten wachten, maar het resultaat is zó bijzonder! Een goede vriendin van mij heeft een dochtertje gekregen: Maud!
De maanden vlogen voorbij. Ik heb dan ook niet met een dikke buik rond hoeven lopen en alle kwaaltjes daarom heen zijn ook aan mij voorbij gegaan, dus ik spreek voor mezelf.
Om te horen dat je vriendin moeder is geworden is heel apart. Kriebeltjes in m'n buik waren aanwezig en van enthousiasme sprong ik een gat in de lucht. Ik kon dan ook niet wachten om naar de kleine toe te gaan. Eenmaal aangekomen was ik op slag verliefd! Daar lag een klein drummeltje met een volle bos zwart haar en een lief wipneusje lieflijk bij haar vader in de arm. Zo onschuldig en lief!
Mijn vriendinnen en ik waren natuurlijk super nieuwsgierig naar hoe 'het' ging: de bevalling. De gekste vragen hebben we gesteld en mama zelf was er heel rustig onder, al was het geen prettig gevoel (onder welke pijncategorie hoort 'niet prettig'?).
Om zo'n kleintje in je armen te hebben is geweldig, maar ook een beetje onwerkelijk. Ik hield haar eens bij m'n buik afvragend hoe zoiets daar nou in zou passen. En dan hebben we het nog niet over hetgeen waar het uit komt!
Maud is al helemaal up-to-date van de laatste roddels, heeft al heel wat borreltjes meegemaakt, is al 9 maanden vaste supporter van SC Genemuiden dames 1 geweest en is is op de hoogte van de nieuwste kledingtrends. Dit allemaal in mama's buik. Ik zeg: 'Maud, join the club je bent meer dan welkom'!
De maanden vlogen voorbij. Ik heb dan ook niet met een dikke buik rond hoeven lopen en alle kwaaltjes daarom heen zijn ook aan mij voorbij gegaan, dus ik spreek voor mezelf.
Om te horen dat je vriendin moeder is geworden is heel apart. Kriebeltjes in m'n buik waren aanwezig en van enthousiasme sprong ik een gat in de lucht. Ik kon dan ook niet wachten om naar de kleine toe te gaan. Eenmaal aangekomen was ik op slag verliefd! Daar lag een klein drummeltje met een volle bos zwart haar en een lief wipneusje lieflijk bij haar vader in de arm. Zo onschuldig en lief!
Mijn vriendinnen en ik waren natuurlijk super nieuwsgierig naar hoe 'het' ging: de bevalling. De gekste vragen hebben we gesteld en mama zelf was er heel rustig onder, al was het geen prettig gevoel (onder welke pijncategorie hoort 'niet prettig'?).
Om zo'n kleintje in je armen te hebben is geweldig, maar ook een beetje onwerkelijk. Ik hield haar eens bij m'n buik afvragend hoe zoiets daar nou in zou passen. En dan hebben we het nog niet over hetgeen waar het uit komt!
Maud is al helemaal up-to-date van de laatste roddels, heeft al heel wat borreltjes meegemaakt, is al 9 maanden vaste supporter van SC Genemuiden dames 1 geweest en is is op de hoogte van de nieuwste kledingtrends. Dit allemaal in mama's buik. Ik zeg: 'Maud, join the club je bent meer dan welkom'!
dinsdag 26 mei 2009
Zomer in m'n bol
In het weekend ben ik altijd bij mijn ouders en doordeweeks woon ik op kamers voor mijn studie.
Stel je voor, je moet je tas inpakken voor de komende week. De dagen daarvoor heb je heerlijk in je bikini in de tuin gelegen. Op terrasjes rose gedronken. En zelfs de eerste barbecue van het jaar gevierd. Kortom: je hebt de zomer in je bol!
Hoe pak je dan je tas in? Precies! De zomerjurkjes komen tevoorschijn, nieuwe sandaaltjes mogen eindelijk aan en de vestjes, die blijven vooral in de kast. Zo heb ik mijn tas dus ook ingepakt. Dit zonder even naar het weerbericht te kijken. Ik hoorde het die nacht wel onweren, maar ach.. het was de afgelopen dagen zo lekker weer dat moet wel aanhouden. Niet dus. Ik liep naar school op mijn slippers, door de regen . Ik liep terug van school, door de regen. Stampend door de plassen! Parapluutje erbij om het feestje helemaal compleet te maken.
Jammer jammer, ik had zo gehoopt dat ik mijn zomerige gedrag ook deze week door kon zetten. Had net de smaak te pakken.
Stel je voor, je moet je tas inpakken voor de komende week. De dagen daarvoor heb je heerlijk in je bikini in de tuin gelegen. Op terrasjes rose gedronken. En zelfs de eerste barbecue van het jaar gevierd. Kortom: je hebt de zomer in je bol!
Hoe pak je dan je tas in? Precies! De zomerjurkjes komen tevoorschijn, nieuwe sandaaltjes mogen eindelijk aan en de vestjes, die blijven vooral in de kast. Zo heb ik mijn tas dus ook ingepakt. Dit zonder even naar het weerbericht te kijken. Ik hoorde het die nacht wel onweren, maar ach.. het was de afgelopen dagen zo lekker weer dat moet wel aanhouden. Niet dus. Ik liep naar school op mijn slippers, door de regen . Ik liep terug van school, door de regen. Stampend door de plassen! Parapluutje erbij om het feestje helemaal compleet te maken.
Jammer jammer, ik had zo gehoopt dat ik mijn zomerige gedrag ook deze week door kon zetten. Had net de smaak te pakken.
zaterdag 23 mei 2009
Middagje prénatal
Een middagje Prénatal heeft mij doen inzien dat kids nog even niet aan mij zijn besteed. Vanmiddag heb ik zoveel zwangerschapsbh's, tummy-tub's, rompertjes, mini-schoentjes, kinderwagens - zo kan ik wel even doorgaan maar weet al de namen van die dingen ook niet - gezien dat ik er bang van werd! En om me heen het gezucht van zwangere vrouwen en gillende kindjes dat ik haast zelf gillend weg wou rennen. Maar dat heb ik natuurlijk niet gedaan, want ik was in de Prénatal voor een goed doel: een kadootje voor onze zwangere vriendin. Samen met 3 vriendinnen, waarvan er één op een kinderdagverblijf werkt dus dat kwam heel goed uit. Zij was vanmiddag dan ook onze specialist in de baby-voorwerpen. We waren op zoek naar een tummy-tub.
Bij mij ging het eigenlijk al gelijk fout. Mijn voorstelling van een tummy-tub bleek helemaal niet te kloppen! Ik dacht namelijk dat het een opblaasbandje was met een zitje voor baby's. Die je kunt gebruiken bij het zwemmen. Maar het is dus een soort emmer, waarin de baby's de eerste paar maanden in gewassen worden. Maar tot dusver had ik die informatie nog niet.
We zagen een drinkhoekje en stormden daar op af. Balend dat er geen wijn was namen we maar genoegen met een glaasje water. We kwamen bij de bh's aan.. hee, leuk.. die heb je ook in 'normale' winkels. Ik hoorde een vriendin roepen 'huh, het begint pas bij cup C :s'! Een paar schappen verder zag ik baby-speentjes met allerlei verschillende tekstjes, maar de I love my mothers girlfriends mistte ik. Helaas.
De tummy-tub afdeling.. Daar stond ie, whaaa - hemels geluid -. Een doorzichtige emmer/badje! Toen ik het zag dacht ik: 'Leuk, die kunnen we ook gebruiken voor snoephappen'. Ik hoor echt nog eerder onder de categorie 'kinderen' dan 'moeders'. Nu we het hadden gevonden konden we dus naar de kassa. Onderweg kwamen we nog boekjes tegen over hoe je na je zwangerschap weer je figuur terug kon krijgen. Het boekje met tips voor het stappen met vriendinnen na de zwangerschap konden we nergens vinden.
Laat het even duidelijk zijn, ik vind het helemaal geweldig dat een vriendin van me een kindje krijgt. Maar zelf geniet ik nog teveel van mn kinderloze leventje ;).
Bij mij ging het eigenlijk al gelijk fout. Mijn voorstelling van een tummy-tub bleek helemaal niet te kloppen! Ik dacht namelijk dat het een opblaasbandje was met een zitje voor baby's. Die je kunt gebruiken bij het zwemmen. Maar het is dus een soort emmer, waarin de baby's de eerste paar maanden in gewassen worden. Maar tot dusver had ik die informatie nog niet.
We zagen een drinkhoekje en stormden daar op af. Balend dat er geen wijn was namen we maar genoegen met een glaasje water. We kwamen bij de bh's aan.. hee, leuk.. die heb je ook in 'normale' winkels. Ik hoorde een vriendin roepen 'huh, het begint pas bij cup C :s'! Een paar schappen verder zag ik baby-speentjes met allerlei verschillende tekstjes, maar de I love my mothers girlfriends mistte ik. Helaas.
De tummy-tub afdeling.. Daar stond ie, whaaa - hemels geluid -. Een doorzichtige emmer/badje! Toen ik het zag dacht ik: 'Leuk, die kunnen we ook gebruiken voor snoephappen'. Ik hoor echt nog eerder onder de categorie 'kinderen' dan 'moeders'. Nu we het hadden gevonden konden we dus naar de kassa. Onderweg kwamen we nog boekjes tegen over hoe je na je zwangerschap weer je figuur terug kon krijgen. Het boekje met tips voor het stappen met vriendinnen na de zwangerschap konden we nergens vinden.
Laat het even duidelijk zijn, ik vind het helemaal geweldig dat een vriendin van me een kindje krijgt. Maar zelf geniet ik nog teveel van mn kinderloze leventje ;).
vrijdag 15 mei 2009
Kort, kort koppie!
Kort, kort koppie!
Al een tijdje - lees driekwart jaar - zat ik er aan te denken om mijn haar echt kort kort te knippen. Ik heb al een kort koppie, maar wou nog een stapje verder gaan. Kapsels a lá Agyness Deyn, Rihanna en Pink vind ik zooo cool! Maar ja, zij hebben natuurlijk ook een goede styliste + kapster achter zich staan. Al ben ik in die driekwart jaar al wel een beetje in de buurt van dat kapsel gekomen.. asymmetrisch en een boblijntje.. maar nog niet wat ik nou eigenlijk wou. Stiekem durfde ik het toch niet, de bekende twijfels als staat het wel, krijg ik niet een te dikke kop en kan ik het niet beter lang laten groeien bleven door mijn hoofd dwalen. Ik heb vaak genoeg geroepen dat ik dit keer mijn haar echt langer laat groeien. Maar elke keer als ik een langere lengte heb bereikt vind ik het niet mooi staan, het hangt maar! Dus ik knip het weer af en zo is de cirkel weer rond.
Dus vanmiddag dacht ik: als je het nooit probeert weet je ook niet hoe het staat en met die gedachte ‘het groeit wel weer aan’ ben ik vanmiddag dan eindelijk naar de kapper gegaan! We waren lekker aan het kletsen en voor ik het wist had ik een kort, kort koppie!
Zelf ben ik er erg blij mee, maar ben ook erg benieuwd wat het thuisfront ervan vind..
Om jullie er alvast aan te laten wennen, hier het resultaat:
Al een tijdje - lees driekwart jaar - zat ik er aan te denken om mijn haar echt kort kort te knippen. Ik heb al een kort koppie, maar wou nog een stapje verder gaan. Kapsels a lá Agyness Deyn, Rihanna en Pink vind ik zooo cool! Maar ja, zij hebben natuurlijk ook een goede styliste + kapster achter zich staan. Al ben ik in die driekwart jaar al wel een beetje in de buurt van dat kapsel gekomen.. asymmetrisch en een boblijntje.. maar nog niet wat ik nou eigenlijk wou. Stiekem durfde ik het toch niet, de bekende twijfels als staat het wel, krijg ik niet een te dikke kop en kan ik het niet beter lang laten groeien bleven door mijn hoofd dwalen. Ik heb vaak genoeg geroepen dat ik dit keer mijn haar echt langer laat groeien. Maar elke keer als ik een langere lengte heb bereikt vind ik het niet mooi staan, het hangt maar! Dus ik knip het weer af en zo is de cirkel weer rond.
Dus vanmiddag dacht ik: als je het nooit probeert weet je ook niet hoe het staat en met die gedachte ‘het groeit wel weer aan’ ben ik vanmiddag dan eindelijk naar de kapper gegaan! We waren lekker aan het kletsen en voor ik het wist had ik een kort, kort koppie!
Zelf ben ik er erg blij mee, maar ben ook erg benieuwd wat het thuisfront ervan vind..
Om jullie er alvast aan te laten wennen, hier het resultaat:
Eerste blog
Hallo,
hier is ie dan, mijn eerste blog! Op deze blog kunnen jullie een paar kleine scenes uit mijn leventje volgen of andere leuke dingen die ik graag met jullie wil delen.
Ik hoop dat je het met veel plezier gaat lezen!
Liefs, Maria
hier is ie dan, mijn eerste blog! Op deze blog kunnen jullie een paar kleine scenes uit mijn leventje volgen of andere leuke dingen die ik graag met jullie wil delen.
Ik hoop dat je het met veel plezier gaat lezen!
Liefs, Maria
Abonneren op:
Reacties (Atom)