Reach for the moon; if you don't make it at least you'll reach the stars.

SALE SALE SALE

SALE, I LOVE THAT WORD!
Het geeft mij altijd een heerlijk gevoel om iets in de sale te kopen, daar hou ik een fijne herinnering aan. Niet het idee dat ik weer een rib uit mn lijf moet missen of veel te veel uur heb moeten werken voor een uitgave. En wat ook leuk is.. je komt iemand tegen met dezelfde broek, jij met een vette korting, diegene voor de volle prijs - I'm sorry -.

Sommige mensen hebben er een hekel aan om tussen een uitverkooprek te moeten zoeken en dat begrijp ik ook wel. Juist dat rek is altijd een grote chaos. Zelf werk ik in een kledingwinkel en daar zorg ik er meer voor dat een tafel zonder korting er netjes bij ligt dan eentje met korting. Tsja, omzet omzet, ktjing ktjing ;).

Met het oog op de financiele crisis raad ik toch iedereen aan om in de uitverkoop te kopen. Ik heb alweer mijn 2e winterjas in het vizier, maar wacht nog ff lekker.. Hopen dat het er dan nog hangt natuurlijk.

Oorlogsfilm meets spaghettiwestern

Ik ben niet snel onder de indruk van een film. Alleen de goede blijven hangen. Vorige week een fantastische film gezien van Quenten Tarantino: Inglourious Bastards. Een dikke vette aanrader. Humor, oorlog, spanning gemengd in een leuke verhaallijn. Acht Joods-amerikaanse soldaten gaan tijdens de tweede wereldoorlog in het door de Nazi's bezette Frankrijk Nazi's doden en scalperen- yagh! -. Hierom heen speelt een verhaal van een gevlucht joods meisje wiens familie is vermoord. Brad Pitt speelt het heel goed. Hij is natuurlijk altijd leuk om naar te kijken, zelfs wanneer hij een platte amerikaanse soldaat met enorme kaak en met snor speelt. Het ene moment zat ik met mijn handen voor m’n ogen – ik zag natuurlijk nog wel wat door de spleetjes tussen m'n vingers – en het andere moment was het lachen! De sfeer in de bioscoop was ook heel goed, de hele zaal zat vol! Als ie uit is op dvd ga ik ‘m zeker nog een keer kijken!

Waarom is stil zitten zo moeilijk geworden?

Iedereen is maar druk, overvolle agenda’s, drukbezet sociale leventjes, een hobby die veel tijd in beslag neemt en ook niet onbelangrijk is een gevulde portemonnee dus naast al deze dingen moet er ook nog gewerkt worden. En wanneer we dan eindelijk vrije tijd hebben kunnen we niet stil zitten.
Nu praat ik eigenlijk voor mezelf. Zelf kijk ik altijd enorm uit naar mijn vrije tijd: een ochtend om uit te slapen, een middag zonder plannen. Toch zijn deze momenten het snelst voorbij. Wanneer ik dan stil zit ga ik denken: mijn kamer is nog een rotzooitje, het is alweer een tijdje geleden dat ik bij oma geweest ben, ik kan deze tijd eigenlijk beter aan school besteden, m’n blog moet ik beter bij gaan houden, m’n zomerkleding moet nog uit m’n kast.. en dus komt het erop neer dat ik 10 minuutjes heb stilgezeten en ik mezelf alweer een schuldgevoel aan heb gedacht en begin aan de dingen die ik ‘eigenlijk’ nog moet doen. Hmm, vroeger kon ik mijn vrije tijd nog heerlijk indelen met echt niks doen. Ik ben er gewoon niet goed meer in! :(