Volgens mij kent iedere vrouw het probleem wel.. Althans ik kan niet geloven dat ik de enige vrouw ben. En zelfs sommige mannen krijgen er mee te maken.
Je hebt een vakantie geboekt waar je enorm naar uit kijkt en omdat de winkels overvol hangen met leuke zomerkleren - en je nog niets in je kast hebt hangen - koop je nog snel even wat nieuwe outfitjes. Een dag voor je vakantie pak je je koffer in en kom je erachter dat je koffer te klein is (lees: hoeveel kleren je wel niet hebt). Natuurlijk het ene kledingstuk leuker dan het andere dus begin je met een selectie te maken. De eerste selectie is niet zo heel moeilijk, maar omdat je maar 20 kilo mee mag nemen bij een vliegreis moet er nog een selectie gemaakt worden. Hmm, die wordt al lastiger. Ik luisterde naar de woorden van Dyanne Beekman en zei steeds tegen mezelf: 'Zorg voor een paar leuke basicitems, die zijn het belangrijkste en daarmee ben je maar een paar kledingstukken nodig'. Maar volgens mij heb ik er niet goed naar geluisterd, want toen ik eenmaal dacht dat alles in mijn koffer zat lukte het niet meer zo goed dicht. Ik heb erop gezeten, alles nog een x opnieuw uit- en ingepakt, er op gestampt en zelfs gevloekt. Dat domme, roze ding lukte met geen mogelijkheid dicht #!*&%! Hmm, misschien had ik toch wat teveel basicitems in mijn koffer gestopt. Dus een paar dingen eruit gehaald: zes t-shirtjes, twee jurkjes, één spijkerbroek, één extra badhanddoek, twee paar schoenen en nog wat troep. Nu kon het gemakkelijk dicht en had ik zelfs nog ruimte over. Voila, de koffer stond netjes op tijd voor vertrek klaar. Naja, het was nog wel haasten en vliegen eigenlijk. Ik had alles onder controle, totdat m'n zus en moeder nog ff m'n kamer langs gingen om te checken of ik niets vergeten was. Als gekken vlogen ze in mijn kledingkast en vroegen zich bij elk zomers kledingstuk af waarom ik dat niet mee nam, 'het staat je immers zooo mooi'! De twijfel sloeg bij mij weer toe en tot acht keer toe heb ik gezegd, oke oke stop het nog maar in mijn koffer. Toen kon dat roze ding dus weer niet dicht! Met het gewicht van mn moeder, zus en mij klikte het in het slotje. Na een korte discussie of dat roze ding nu niet te zwaar was waren we er over uit dat het wel ongeveer 20 kilo zou wegen en kon de vakantie beginnen!
Eenmaal op Schiphol bleek mijn koffer 28 kilo! Wat natuurlijk niet door de grote hoeveelheid kleding kwam, maar meer door al die flessen shampoo, zonnemelk, after-sun etc. - AHUM -Maarrr, ik was niets vergeten :).
maandag 17 augustus 2009
zondag 21 juni 2009
Join the club
Het is zover, ik ben peettante! We hebben er even op moeten wachten, maar het resultaat is zó bijzonder! Een goede vriendin van mij heeft een dochtertje gekregen: Maud!
De maanden vlogen voorbij. Ik heb dan ook niet met een dikke buik rond hoeven lopen en alle kwaaltjes daarom heen zijn ook aan mij voorbij gegaan, dus ik spreek voor mezelf.
Om te horen dat je vriendin moeder is geworden is heel apart. Kriebeltjes in m'n buik waren aanwezig en van enthousiasme sprong ik een gat in de lucht. Ik kon dan ook niet wachten om naar de kleine toe te gaan. Eenmaal aangekomen was ik op slag verliefd! Daar lag een klein drummeltje met een volle bos zwart haar en een lief wipneusje lieflijk bij haar vader in de arm. Zo onschuldig en lief!
Mijn vriendinnen en ik waren natuurlijk super nieuwsgierig naar hoe 'het' ging: de bevalling. De gekste vragen hebben we gesteld en mama zelf was er heel rustig onder, al was het geen prettig gevoel (onder welke pijncategorie hoort 'niet prettig'?).
Om zo'n kleintje in je armen te hebben is geweldig, maar ook een beetje onwerkelijk. Ik hield haar eens bij m'n buik afvragend hoe zoiets daar nou in zou passen. En dan hebben we het nog niet over hetgeen waar het uit komt!
Maud is al helemaal up-to-date van de laatste roddels, heeft al heel wat borreltjes meegemaakt, is al 9 maanden vaste supporter van SC Genemuiden dames 1 geweest en is is op de hoogte van de nieuwste kledingtrends. Dit allemaal in mama's buik. Ik zeg: 'Maud, join the club je bent meer dan welkom'!
De maanden vlogen voorbij. Ik heb dan ook niet met een dikke buik rond hoeven lopen en alle kwaaltjes daarom heen zijn ook aan mij voorbij gegaan, dus ik spreek voor mezelf.
Om te horen dat je vriendin moeder is geworden is heel apart. Kriebeltjes in m'n buik waren aanwezig en van enthousiasme sprong ik een gat in de lucht. Ik kon dan ook niet wachten om naar de kleine toe te gaan. Eenmaal aangekomen was ik op slag verliefd! Daar lag een klein drummeltje met een volle bos zwart haar en een lief wipneusje lieflijk bij haar vader in de arm. Zo onschuldig en lief!
Mijn vriendinnen en ik waren natuurlijk super nieuwsgierig naar hoe 'het' ging: de bevalling. De gekste vragen hebben we gesteld en mama zelf was er heel rustig onder, al was het geen prettig gevoel (onder welke pijncategorie hoort 'niet prettig'?).
Om zo'n kleintje in je armen te hebben is geweldig, maar ook een beetje onwerkelijk. Ik hield haar eens bij m'n buik afvragend hoe zoiets daar nou in zou passen. En dan hebben we het nog niet over hetgeen waar het uit komt!
Maud is al helemaal up-to-date van de laatste roddels, heeft al heel wat borreltjes meegemaakt, is al 9 maanden vaste supporter van SC Genemuiden dames 1 geweest en is is op de hoogte van de nieuwste kledingtrends. Dit allemaal in mama's buik. Ik zeg: 'Maud, join the club je bent meer dan welkom'!
dinsdag 26 mei 2009
Zomer in m'n bol
In het weekend ben ik altijd bij mijn ouders en doordeweeks woon ik op kamers voor mijn studie.
Stel je voor, je moet je tas inpakken voor de komende week. De dagen daarvoor heb je heerlijk in je bikini in de tuin gelegen. Op terrasjes rose gedronken. En zelfs de eerste barbecue van het jaar gevierd. Kortom: je hebt de zomer in je bol!
Hoe pak je dan je tas in? Precies! De zomerjurkjes komen tevoorschijn, nieuwe sandaaltjes mogen eindelijk aan en de vestjes, die blijven vooral in de kast. Zo heb ik mijn tas dus ook ingepakt. Dit zonder even naar het weerbericht te kijken. Ik hoorde het die nacht wel onweren, maar ach.. het was de afgelopen dagen zo lekker weer dat moet wel aanhouden. Niet dus. Ik liep naar school op mijn slippers, door de regen . Ik liep terug van school, door de regen. Stampend door de plassen! Parapluutje erbij om het feestje helemaal compleet te maken.
Jammer jammer, ik had zo gehoopt dat ik mijn zomerige gedrag ook deze week door kon zetten. Had net de smaak te pakken.
Stel je voor, je moet je tas inpakken voor de komende week. De dagen daarvoor heb je heerlijk in je bikini in de tuin gelegen. Op terrasjes rose gedronken. En zelfs de eerste barbecue van het jaar gevierd. Kortom: je hebt de zomer in je bol!
Hoe pak je dan je tas in? Precies! De zomerjurkjes komen tevoorschijn, nieuwe sandaaltjes mogen eindelijk aan en de vestjes, die blijven vooral in de kast. Zo heb ik mijn tas dus ook ingepakt. Dit zonder even naar het weerbericht te kijken. Ik hoorde het die nacht wel onweren, maar ach.. het was de afgelopen dagen zo lekker weer dat moet wel aanhouden. Niet dus. Ik liep naar school op mijn slippers, door de regen . Ik liep terug van school, door de regen. Stampend door de plassen! Parapluutje erbij om het feestje helemaal compleet te maken.
Jammer jammer, ik had zo gehoopt dat ik mijn zomerige gedrag ook deze week door kon zetten. Had net de smaak te pakken.
zaterdag 23 mei 2009
Middagje prénatal
Een middagje Prénatal heeft mij doen inzien dat kids nog even niet aan mij zijn besteed. Vanmiddag heb ik zoveel zwangerschapsbh's, tummy-tub's, rompertjes, mini-schoentjes, kinderwagens - zo kan ik wel even doorgaan maar weet al de namen van die dingen ook niet - gezien dat ik er bang van werd! En om me heen het gezucht van zwangere vrouwen en gillende kindjes dat ik haast zelf gillend weg wou rennen. Maar dat heb ik natuurlijk niet gedaan, want ik was in de Prénatal voor een goed doel: een kadootje voor onze zwangere vriendin. Samen met 3 vriendinnen, waarvan er één op een kinderdagverblijf werkt dus dat kwam heel goed uit. Zij was vanmiddag dan ook onze specialist in de baby-voorwerpen. We waren op zoek naar een tummy-tub.
Bij mij ging het eigenlijk al gelijk fout. Mijn voorstelling van een tummy-tub bleek helemaal niet te kloppen! Ik dacht namelijk dat het een opblaasbandje was met een zitje voor baby's. Die je kunt gebruiken bij het zwemmen. Maar het is dus een soort emmer, waarin de baby's de eerste paar maanden in gewassen worden. Maar tot dusver had ik die informatie nog niet.
We zagen een drinkhoekje en stormden daar op af. Balend dat er geen wijn was namen we maar genoegen met een glaasje water. We kwamen bij de bh's aan.. hee, leuk.. die heb je ook in 'normale' winkels. Ik hoorde een vriendin roepen 'huh, het begint pas bij cup C :s'! Een paar schappen verder zag ik baby-speentjes met allerlei verschillende tekstjes, maar de I love my mothers girlfriends mistte ik. Helaas.
De tummy-tub afdeling.. Daar stond ie, whaaa - hemels geluid -. Een doorzichtige emmer/badje! Toen ik het zag dacht ik: 'Leuk, die kunnen we ook gebruiken voor snoephappen'. Ik hoor echt nog eerder onder de categorie 'kinderen' dan 'moeders'. Nu we het hadden gevonden konden we dus naar de kassa. Onderweg kwamen we nog boekjes tegen over hoe je na je zwangerschap weer je figuur terug kon krijgen. Het boekje met tips voor het stappen met vriendinnen na de zwangerschap konden we nergens vinden.
Laat het even duidelijk zijn, ik vind het helemaal geweldig dat een vriendin van me een kindje krijgt. Maar zelf geniet ik nog teveel van mn kinderloze leventje ;).
Bij mij ging het eigenlijk al gelijk fout. Mijn voorstelling van een tummy-tub bleek helemaal niet te kloppen! Ik dacht namelijk dat het een opblaasbandje was met een zitje voor baby's. Die je kunt gebruiken bij het zwemmen. Maar het is dus een soort emmer, waarin de baby's de eerste paar maanden in gewassen worden. Maar tot dusver had ik die informatie nog niet.
We zagen een drinkhoekje en stormden daar op af. Balend dat er geen wijn was namen we maar genoegen met een glaasje water. We kwamen bij de bh's aan.. hee, leuk.. die heb je ook in 'normale' winkels. Ik hoorde een vriendin roepen 'huh, het begint pas bij cup C :s'! Een paar schappen verder zag ik baby-speentjes met allerlei verschillende tekstjes, maar de I love my mothers girlfriends mistte ik. Helaas.
De tummy-tub afdeling.. Daar stond ie, whaaa - hemels geluid -. Een doorzichtige emmer/badje! Toen ik het zag dacht ik: 'Leuk, die kunnen we ook gebruiken voor snoephappen'. Ik hoor echt nog eerder onder de categorie 'kinderen' dan 'moeders'. Nu we het hadden gevonden konden we dus naar de kassa. Onderweg kwamen we nog boekjes tegen over hoe je na je zwangerschap weer je figuur terug kon krijgen. Het boekje met tips voor het stappen met vriendinnen na de zwangerschap konden we nergens vinden.
Laat het even duidelijk zijn, ik vind het helemaal geweldig dat een vriendin van me een kindje krijgt. Maar zelf geniet ik nog teveel van mn kinderloze leventje ;).
vrijdag 15 mei 2009
Kort, kort koppie!
Kort, kort koppie!
Al een tijdje - lees driekwart jaar - zat ik er aan te denken om mijn haar echt kort kort te knippen. Ik heb al een kort koppie, maar wou nog een stapje verder gaan. Kapsels a lá Agyness Deyn, Rihanna en Pink vind ik zooo cool! Maar ja, zij hebben natuurlijk ook een goede styliste + kapster achter zich staan. Al ben ik in die driekwart jaar al wel een beetje in de buurt van dat kapsel gekomen.. asymmetrisch en een boblijntje.. maar nog niet wat ik nou eigenlijk wou. Stiekem durfde ik het toch niet, de bekende twijfels als staat het wel, krijg ik niet een te dikke kop en kan ik het niet beter lang laten groeien bleven door mijn hoofd dwalen. Ik heb vaak genoeg geroepen dat ik dit keer mijn haar echt langer laat groeien. Maar elke keer als ik een langere lengte heb bereikt vind ik het niet mooi staan, het hangt maar! Dus ik knip het weer af en zo is de cirkel weer rond.
Dus vanmiddag dacht ik: als je het nooit probeert weet je ook niet hoe het staat en met die gedachte ‘het groeit wel weer aan’ ben ik vanmiddag dan eindelijk naar de kapper gegaan! We waren lekker aan het kletsen en voor ik het wist had ik een kort, kort koppie!
Zelf ben ik er erg blij mee, maar ben ook erg benieuwd wat het thuisfront ervan vind..
Om jullie er alvast aan te laten wennen, hier het resultaat:
Al een tijdje - lees driekwart jaar - zat ik er aan te denken om mijn haar echt kort kort te knippen. Ik heb al een kort koppie, maar wou nog een stapje verder gaan. Kapsels a lá Agyness Deyn, Rihanna en Pink vind ik zooo cool! Maar ja, zij hebben natuurlijk ook een goede styliste + kapster achter zich staan. Al ben ik in die driekwart jaar al wel een beetje in de buurt van dat kapsel gekomen.. asymmetrisch en een boblijntje.. maar nog niet wat ik nou eigenlijk wou. Stiekem durfde ik het toch niet, de bekende twijfels als staat het wel, krijg ik niet een te dikke kop en kan ik het niet beter lang laten groeien bleven door mijn hoofd dwalen. Ik heb vaak genoeg geroepen dat ik dit keer mijn haar echt langer laat groeien. Maar elke keer als ik een langere lengte heb bereikt vind ik het niet mooi staan, het hangt maar! Dus ik knip het weer af en zo is de cirkel weer rond.
Dus vanmiddag dacht ik: als je het nooit probeert weet je ook niet hoe het staat en met die gedachte ‘het groeit wel weer aan’ ben ik vanmiddag dan eindelijk naar de kapper gegaan! We waren lekker aan het kletsen en voor ik het wist had ik een kort, kort koppie!
Zelf ben ik er erg blij mee, maar ben ook erg benieuwd wat het thuisfront ervan vind..
Om jullie er alvast aan te laten wennen, hier het resultaat:
Eerste blog
Hallo,
hier is ie dan, mijn eerste blog! Op deze blog kunnen jullie een paar kleine scenes uit mijn leventje volgen of andere leuke dingen die ik graag met jullie wil delen.
Ik hoop dat je het met veel plezier gaat lezen!
Liefs, Maria
hier is ie dan, mijn eerste blog! Op deze blog kunnen jullie een paar kleine scenes uit mijn leventje volgen of andere leuke dingen die ik graag met jullie wil delen.
Ik hoop dat je het met veel plezier gaat lezen!
Liefs, Maria
Abonneren op:
Posts (Atom)